สภาวจิตเป็นดั่งที่ว่างแห่งกาลอากาศในจักรวาล

รังสรรค์แสงสว่างดั่งดวงตะวันสีรุ้ง

ล่องลอยอิสระดุจเมฆฝนในท้องฟ้า

เคลื่อนไหวดั่งสายลมรำเพยพัด

หล่อเลี้ยงดั่งสายน้ำหล่อเลี้ยงแผ่นดิน

เบิกบานดั่งดอกบัวในห้วงน้ำใส

ขับขานเพลงดั่งนกยามรุ่งอรุณ

คือความรู้สึกในพลังความงามสื่อผ่าน

จิตวิญญาณอิสระสู่งานจิตรกรรมสร้างสรรค์